Tafel 19

Het clubhuis, er is al veel over geschreven, al veel over gedebatteerd en al veel over gefilosofeerd. Er is echter iets wat niemand meer kan en mag ontkennen. Er is geen enkele sector waar er zoveel moeilijkheden zijn als in de horeca. Er is geen enkele sector waar het zo moeilijk is om personeel te motiveren om nog te kiezen voor dit beroep. Er is geen enkele sector waar zo hard wordt geroepen dat het niet meer houdbaar is. Er is een economische realiteit, ook bij ons. Dat is in een clubhuis van een sportclub niet anders. De sociale lasten zijn er even hoog als elders, de uren dat we het clubhuis openhouden zijn hoger dan in eender welk ander etablissement en er is ook geen enkele stabiliteit over het jaar heen wat de horeca betreft. In de zomer kunnen we niet volgen, in de winter zien we niemand. Het is moeilijker dan men denkt. Een pasklare oplossing hebben we niet. Nu deden we het zelf, maar we zijn op zoek gegaan naar een uitbater, iemand met kennis van zaken. Het verleden heeft ons geleerd dat de club centraal moet staan in het clubhuis. Er is een nieuwe stap gezet naar een betere werking van de club. Na de minder goede afloop van onze externe uitbater van ons clubhuis in 2010 heeft Luc samen met het personeel de uitbating waargenomen. De tijd ontbreekt echter om alles goed te doen. De RVB heeft dan ook de beslissing genomen om de horeca terug aan derden door te verhuren, want het spreekwoord zegt immers: "Schoenmaker blijf bij uw leest". Deze schoenmaker is eindelijk gevonden, met Tsasa Kandu Bambi krijgt Cleydael terug een externe uitbater met kennis van zaken. Tsasa zal in samenwerking met Luc het restaurant en het clubhuis verder uitbouwen en trachten de service nog te verbeteren.

Uiteraard gaan we het clubhuis en het restaurant ook eens opfrissen.

Samen zijn we aan het bekijken hoe en wat. De onderhandelingen met de leveranciers zijn opgestart.